U bent hier: Exposanten » Exposantennieuws » Werk is meer dan de optelsom van het aantal jobs in een organisatie

Exposantennieuws

Werk is meer dan de optelsom van het aantal jobs in een organisatie

Steeds meer bedrijven doorlopen de digitale transformatie met daarbij grote uitdagingen voor hun rekruteringsbeleid. Flexibel de juiste skillsets inzetten blijft vaak de beste manier om digitale transformaties het hoofd te bieden. Het inzetten van contractors, tijdelijke werknemers en andere flexibele werkvormen wordt vandaag ook wel de gig-economy genoemd.

Ondanks het feit dat het een recent fenomeen is, vindt men de oorsprong terug in eind jaren ’80. Toen al voorspelde Iers organisatie- en managementdeskundige Charles Handy in zijn boek The Age of Unreason dat bedrijven steeds meer zouden moeten inspelen op flexibele en tijdelijke werkkrachten met een zekere expertise. Hij introduceerde het zogenaamd Shamrock- of klaverbladmodel, een model waarin hij drie verschillende types arbeidskrachten onderscheidt:

* Het eerste blad noemde hij de vaste werknemers in loondienst: de vaste kern van werknemers in het bedrijf.
* Daar bovenop kwam een flexibele beroepsbevolking: werknemers die tijdelijk of op interim-basis worden ingezet om pieken in de personeelsbehoeften op te vangen.
* Een derde laag waren de contractual fringe: werknemers die de onderneming inzet via een derde partij.

Flexibele arbeidsmarkt
Handy was zijn tijd vooruit en voorspelde eigenlijk twee grote trends die het bedrijfsleven grondig hebben veranderd. Hij voorspelde niet alleen de wereldwijde golf van het traditionele outsourcen in de jaren ‘90 en 2000, hij liep ook zijn tijd vooruit met zijn visie op de flexibele arbeidsmarkt. Een ‘Shamrock-onderneming’ kan dankzij haar flexibele aard makkelijker inspelen op de wispelturige vraag van de markt. Iets wat we vandaag steeds meer zien.

Het model optimaliseert het aanwerven, ontwikkelen en beheren van personeel voor elke categorie. Het staat het management toe om de rol van technologie te begrijpen en te ondersteunen, terwijl het de afzonderlijke labor pools op de proef stelt en vormt. Deze manier van rekruteren wordt steeds couranter, met Sillicon Valley op kop.

Daar zijn de drie contractsoorten zo goed als evenredig verdeeld en schatten ze dat tegen 2027 de meerderheid van de werknemers met een freelancecontract aan de slag zal zijn. In Europa zal het niet meteen zo’n vaart lopen, maar men verwacht ook dat meer dan 20% van de arbeidsmarkt zal bestaan uit freelancers.

Bedrijven gaan steeds vaker korte termijncontracten aan met freelancers of contractors om (digitale) projecten van beperkte duur op te vangen. Op die manier blijven vaste werknemers gefocust op hun job en kunnen bijkomende projecten uitgevoerd worden door externen die reeds een zekere expertise hebben opgebouwd binnen hun jobdomein.

Meten van arbeidsvormen
De job van morgen die ontstaat uit de nieuwe businessmodellen, marktconsolidaties en digitale transformatie zal dus niet meer traditioneel zijn. Organisaties zullen op zoek moeten gaan naar nieuwe mechanismen om de relatie met hun part-time, freelance- en interim-krachten te versterken.

‘Werk’ zal in de toekomst dus niet enkel bestaan uit de som van de verschillende jobs in de organisatie, maar moet gemeten en opgezet worden als afzonderlijke delen waarbij veel verschillende arbeidsvormen betrokken zijn.

De Vlaamse regering wil naar een werkzaamheidsgraad van 80%, en schrijft terecht dat zonder een open, flexibele en mobiele talentenmarkt dat niet zal lukken. Die 120.000 jobs zullen dus heus niet bestaan uit allemaal vaste contracten van onbepaalde duur.

terug naar overzicht

  • Voka
  • Vraag & aanbod
  • Ondernemers
  • Trends
  • Picstory
  • Business Vlaanderen
  • De Vlaamse Ondernemer
  • Fokus
  • Made In West Vlaanderen